Στον πυρήνα του παραμυθιού βρίσκεται η ανάγκη αποδοχής.
Κανείς δεν βλέπει τα ρούχα.
Και όμως κανείς δεν μιλά.
Όχι επειδή πιστεύουν στο ψέμα.
Αλλά επειδή φοβούνται να φανούν «λίγοι».
Αυτός ο φόβος είναι εξαιρετικά οικείος στα παιδιά, ιδιαίτερα από τα 8 έτη και μετά, όταν η γνώμη της ομάδας αποκτά τεράστια σημασία.