Γράφουμε ιστορίες για παιδιά που βρίσκονται σε μια ηλικία παράξενη και συχνά αόρατη. Όχι πια μικρά, αλλά ούτε και έτοιμα να τα καταφέρουν μόνα τους. Παιδιά που σκέφτονται περισσότερα απ’ όσα λένε. Που νιώθουν έντονα, αλλά δεν έχουν πάντα λέξεις. Που κουβαλούν ερωτήματα για τον εαυτό τους, τον κόσμο και τη θέση τους μέσα σε αυτόν.

Στις Παραμυθολογίες δεν χρησιμοποιούμε το παραμύθι για να διδάξουμε “σωστή συμπεριφορά”. Δεν γράφουμε ιστορίες με έτοιμα μηνύματα. Δεν απλοποιούμε εκεί που το παιδί μπορεί να αντέξει βάθος.

Πιστεύουμε ότι το παραμύθι μπορεί να λειτουργήσει ως εσωτερικός καθρέφτης. Να ανοίξει χώρο για σκέψη. Να επιτρέψει στο παιδί να αναγνωρίσει συναισθήματα χωρίς να τα κρίνει. Να του θυμίσει ότι αυτό που νιώθει έχει αξία. Γι’ αυτό γράφουμε ιστορίες που δεν λένε στο παιδί τι να κάνει, αλλά το βοηθούν να ανακαλύψει ποιος είναι.

Τα παραμύθια μας —
«Η Αγγελική και η Μαγεία του Κίτρινου Κασκόλ»
και
«Ο Παναγιώτης και το Σακίδιο του Ήρωα»
ανήκουν στο ίδιο σύμπαν σκέψης.

Ένα σύμπαν όπου η αγάπη, η ευθύνη, η εσωτερική δύναμη και η αυτογνωσία δεν παρουσιάζονται ως έννοιες, αλλά βιώνονται μέσα από την αφήγηση.

Απευθυνόμαστε σε γονείς που νιώθουν ότι το παιδί τους: είναι μεγάλο για “απλά παιδικά”, αλλά μικρό για να τα επεξεργαστεί όλα μόνο του.

Αν βρίσκεστε εδώ, πιθανότατα νιώθετε κι εσείς ότι οι ιστορίες μπορούν να κάνουν κάτι περισσότερο από το να απασχολούν ευχάριστα τον χρόνο.

Και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να δημιουργούμε.